ကိုယ်ကနေရာတစ်နေရာ ရောက်လာတဲ့အချိန်မှာ အကုန်လုံးကို ဆင်ခြင်ရတယ်…. ငါပေါက်ရင်ပြီးရောဆိုတဲ့ စိတ်နဲ့တော့မလုပ်ဘူး… ပရိသတ်နဲ့ဝေးသွားမှာစိုးလို့သာ ဖျော်ဖြေမှုသက်သက်နဲ့...

ဒီအချိန်မှာ ဒုက္ခအရောက်ဆုံး လူတန်းစားကို လက်ညှိုးထိုးပြပါဆိုရင်တော့ အမေကျားတို့လို သဘင်ပညာရှင်တွေပါဘဲ… ခေတ်အခြေအနေကြောင့် အနုပညာကြေးတွေ နည်းသွားကြတာပါ… အဲ့ဒါ...

“ဖျက်လိုက်ရတဲ့ ဇာတ်စာရင်းထဲမှာ ကျွန်တော်လည်း ပါတာပေါ့နော်… ဒီအပေါ်မှာ ကျွန်တော်ဝမ်းနည်းစွာနဲ့တော့ မငိုပြပါဘူး… ပြီးတော့ ပစ္စည်းတွေတောင် ကျွန်တော့်မှာ...

မသေခင် ဒီလူရွှင်တော်လေးတွေအားလုံး ဟဲ့လာကြပါ… ယူကြပါ… သူတို့ကိုပညာပေးဖို့ လာဘ်ခေါ်တဲ့ အရုပ်ကြီးဖြစ်နေတယ် ဒါပေမဲ့ မလာကြပါဘူး… အဖေကြီးရဲ့ဆန္ဒကတော့...